NIEUWE TAAL VOOR DE VERKENNING VAN EEN NIEUW SOCIAAL STELSEL
De Overheid als Waterkant
workshop | gesprekstool | van taal naar toekomst
Opdrachtgever: Ministerie Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Concept en vormgeving door Verveeld & Verward. Productie door Hugo Nagtzaam en Marleen Menken.
Tijdens De Dag van de Toekomst introduceerden we een nieuwe - oerhollandse - beeldende taal om het samen met ambtenaren en burgers te hebben over de (toekomstige) rol van het Ministerie Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Want 'de stad van de toekomst' heeft veelal een fysieke vorm, maar hoe ziet ons toekomstig sociaal stelsel er dan uit? En hoe hebben we het erover, los van jargon en bestaande structuren?
We hebben nieuwe taal nodig om los te komen van gecreëerde kaders
✳︎
We hebben nieuwe taal nodig om los te komen van gecreëerde kaders ✳︎
‘DE OVERHEID ALS WATERKANT’
Stel je voor. Jouw leven als rivier. De overheid als waterkant die je onderweg naast je hebt; waar je tegenaan, langs en doorheen stroomt als je naar links of rechts wilt; een waterkant waar je empathie van nodig hebt, of juist snel handelen. De waterkant kan een opstopping vormen, een stroomversnelling veroorzaken, bij de afzetting ontstaat een draaikolk… Maar ook water kan daar waar het samenkomt aanhoudende kracht, een overstroming of vloedgolf teweeg brengen en daarmee juist de waterkant vormen. Zo verlegt de rivier zich al eeuwen lang, wat in deze analogie spreekt voor verandering in tijdsgeest en ons sociaal stelsel.
Als het karakter van de waterkant staat voor de relatie tussen de overheid en de burger… naar wat voor waterkant willen we dan toe? Hoe voorkomen we nog een toeslagenaffaire? Hoe strikt wordt er gehandeld bij een pandemie? Ieder vraagstuk vraagt om een andere waterkant, van rigide en gecontroleerd tot toegankelijk en dynamisch.
Hoe kan de samenwerking tussen burger en overheid eruit zien?
TAAL EN KLEI ALS VERBEELDING VAN EEN DOORGAANS ONTASTBAAR SYSTEEM
In deze workshop word er in groepjes onderzoek gedaan naar de verhalen van Boris, Samira, Chantal of Marga - fictieve cases van realistische ervaringen met de overheid. Boris spreekt geen Nederlands en wordt benadeeld door zijn werkgever. Chantal is langdurig ziek en ontwikkeld schulden… Elk verhaal belicht een andere vraag over beleid en uitvoering, rondom arbeidsvoorwaarden tot ziektewet. Wat is er nodig? Welke houding van de overheid zou hier passen en hoe vormt dat de waterkant?
Uiteindelijk worden de deelnemers uitgenodigd om een blok klei om te vormen tot rivierlandschap, als representatie van een sociaal stelsel dat het persoonlijke verhaal toekomt. Zo ontstaan er vieze handen, ongemak, plezier, en vervolgens golfbrekers en lagunes, moerassen en eilandjes. Maar vooral: nieuwe associaties, gesprekken en ideeën.
Het resultaat: vijftien rivierlandschappen van klei met elk een visie op een beter sociaal stelsel.